म एक्लो मान्छे
समीप रेग्मी
म एक्लो मान्छे…
तर मेरो एक्लोपन मेरो शक्ति बनेको छ ।
मौनका छायामा मेरो आत्मा नाच्छ,
र आँसुहरूले मेरो मनको नदीलाई सफा गर्छन् ।
संसारले छोडेजस्तो लाग्दा पनि,
मेरो हृदयले अझ माया गर्न जान्दछ ।
अँध्यारो रातमा मैले तारा खोजिनँ मात्र,
तर आफैँमा भेटेँ, मभित्रको उज्यालो ।
कसैले मेरो पीडा नबुझ्दा पनि,
मेरा शब्दहरूले आफ्नो कथा बोल्न जान्दछन् ।
मेरो एक्लोपनले म डराउँदिनँ,
किनभने म बाँचिरहेको छु,
अनुभूति गरिरहेको छु,
महसुस गरिरहेको छु ।
जीवनको हर एक चोट,
हर एक मायाको अभाव,
मलाई अझ गहिरो बनाउँछ ।
म एक्लो मान्छे,
तर मेरो आत्माले जान्दछ—
एक्लोपनमा पनि, म पूर्ण छु ।
–०००–


