कविता: खाते म
कवि: खुनराज कोइराला
जात नेपाली, खाते मेरो थर
फुटपाथको भोजन, सडकपेटी घर ।।
खुल्ला गगन छानो सधैँ मेरो
सर्वोच्च शिखर शिर-सेरोफेरो ।।
बोतल-कागज टिप्नु नित्य कर्म
कुकुरसरह थर्काउने, खोई मानव धर्म?
शीतलहर हिउँ फुरुरुरुरुरु झर्छन्
प्राणी सजीव सब एक दिन मर्छन् ।।
ढुङ्गालाई भेटी चढाउँछन् मागी वरदान
थापे हात कण्ठ च्याप्छन् जवान,
नालीको ढल पर्फ्युमझैँ लाग्छ
इन्जिनको धुवाँ-धुलो अगरबत्तीझैँ लाग्छ ।।
खाते म, हात-खुट्टा ढलानझैँ भए
नाता खोजौँ कहाँ, खाते ख्याति पाए,
सपनाहरू थिए चन्द्र छुने
समीरझैँ बहन्छ हृदय रुने ।
खाते म नेपाली थर,
सडकपेटी मेरो घर ।
गैरीगाउँ, धादिङ
नेपाली भाषा साहित्यलाई माया गरेर यहाँसम्म आइ, यहाँ प्रकाशित लेख/रचनाहरू पढिदिनु भएकोमा तपाईँलाई धेरै धेरै धन्यवाद। तपाईँले भर्खरै माथि पढेको लेख/रचना कस्तो लाग्यो कमेन्ट बक्समा आफ्नो प्रतिक्रिया राख्न सक्नु हुनेछ। आफ्नो मनमा लागेको प्रतिक्रिया राख्न तपाईँ स्वतन्त्र हुनुहुन्छ। यदि तपाईँ पनि नेपाली भाषा साहित्यमा कलम चलाउनु हुन्छ भने आफ्नो छोटो परिचय र एक प्रति अनुहार चिनिने तस्बिर सहित आफ्ना लेख/रचनाहरू हामीलाई hamrokathaghar@gmail.com मा पठाउन सक्नु हुनेछ। अन्य कुनै पनि जानकारीका लागि +९१८७३८०९३५७३ नम्बरमा ह्वाट्सएप गर्न सक्नु हुनेछ। धन्यवाद । नोट: यहाँ प्रकाशित कुनै पनि लेख/रचनाहरू लेखकको वा 'हाम्रो कथा घर' को अनुमति बिना कुनै पनि माध्यमबाट प्रकाशन प्रसारण गर्न पाइने छैन । अन्यथा, यस्तो गरिएको पाएमा प्रचलित कानुन बमोजिम कारबाही गरिने जानकारी गराउँदछौ।
