कवि : कला ढकाल
पैतालाले कयौँ पटक
चट्टान टेकेर रगत फालेको छ,
बडे-बडे पहाड खाली खुट्टाले
उक्लेको छ, कयौँ भिरपहरा
पार गरेको छ ।
अनगिन्ती सपनाहरू थाती राखेर
पाइला सार्दै उकाली चढेको छ ।
सपना त कति भत्किए कति,
अनगिन्ती छन् ।
खाली खुट्टाले
जीवनको भारी बोकेर
उकालो चढियो ।
अनि छ नि—
कहिल्यै पुग्न नसकिने
अक्करको भिर,
त्यो पनि खाली खुट्टै
हिँडेर पार गर्नु छ,
नितान्त एक्लै ।
यात्रामा भेटिन्छन् कयौँ यात्री,
तर ती त छिर्के लगाउने मात्र हुन् ।
हो भन्या ! साँच्चै,
ती छिर्के लगाउन माहिर हुन्छन् ।
हरेक दिन काँडामा
पाइला सार्दै,
रगताम्य अघि बढेको छु
मजबुत खुट्टा बनाउन ।
जुत्ताले टेकेर होइन—
अनुभवले, सङ्घर्षले टेकेर,
छाला फुटे पनि, घाउ दुखे पनि,
कुर्कुच्चा चिरा-चिरा परे पनि
आफैँ उभिन सक्नुपर्छ ।
हो, आफ्ना खुट्टामा
आफैँ उभिन सक्नुपर्छ,
जीवनको बाटोमा
अडिग भएर—
उभिने खुट्टा आफ्नै हुनुपर्छ !!
कविको ठेगाना : झापा
नेपाली भाषा साहित्यलाई माया गरेर यहाँसम्म आइ, यहाँ प्रकाशित लेख/रचनाहरू पढिदिनु भएकोमा तपाईँलाई धेरै धेरै धन्यवाद। तपाईँले भर्खरै माथि पढेको लेख/रचना कस्तो लाग्यो कमेन्ट बक्समा आफ्नो प्रतिक्रिया राख्न सक्नु हुनेछ। आफ्नो मनमा लागेको प्रतिक्रिया राख्न तपाईँ स्वतन्त्र हुनुहुन्छ। यदि तपाईँ पनि नेपाली भाषा साहित्यमा कलम चलाउनु हुन्छ भने आफ्नो छोटो परिचय र एक प्रति अनुहार चिनिने तस्बिर सहित आफ्ना लेख/रचनाहरू हामीलाई hamrokathaghar@gmail.com मा पठाउन सक्नु हुनेछ। अन्य कुनै पनि जानकारीका लागि +९१८७३८०९३५७३ नम्बरमा ह्वाट्सएप गर्न सक्नु हुनेछ। धन्यवाद । नोट: यहाँ प्रकाशित कुनै पनि लेख/रचनाहरू लेखकको वा 'हाम्रो कथा घर' को अनुमति बिना कुनै पनि माध्यमबाट प्रकाशन प्रसारण गर्न पाइने छैन । अन्यथा, यस्तो गरिएको पाएमा प्रचलित कानुन बमोजिम कारबाही गरिने जानकारी गराउँदछौ।
