कविता : जिब्रो | दूरगामी माइला | हाम्रो कथाघर

संसारमा
सबैभन्दा खतरा जिब्रो रहेछ,
जसले जलाउन सक्छ
सुन्दर घर,
विशाल परिवार
अनि स्वच्छ हृदय ।

यो
कति बैगुनी,
कति विषालु,
कति भयानक,
कति दर्दनाक !
बोलेपछि मात्र थाहा हुन्छ,
सुनेपछि मात्र थाहा हुन्छ,
जिब्रोको एक महाभारत
हेरेपछि मात्र थाहा हुन्छ ।

यही जिब्रो चलेर भूकम्प जान सक्छ,
यही जिब्रो चलेर भूकम्प रोकिन सक्छ ।
यही जिब्रोले परिवार भत्किन सक्छ,
यही जिब्रोले परिवार बन्न सक्छ ।
त्यसैले
यो एटम बमभन्दा खतरा छ,
अणु बमभन्दा शक्तिशाली छ ।

यही जिब्रोले हिटलर बनाउँछ,
यही जिब्रोले बुद्ध बनाउँछ,
यही जिब्रोले जिसस बनाउँछ,
यही जिब्रोले लुसिफर बनाउँछ ।
त्यसैले
यो जिब्रो मृत्युभन्दा प्रख्यात छ,
ईश्वरभन्दा उच्च छ ।

तपाईँको जिब्रो स्वादिलो हुन सक्छ ।
जसको वाणी सुनौँ-सुनौँ लाग्न सक्छ,
नजिक गएर बसौँ-बसौँ लाग्न सक्छ,
त्यही जिब्रोको कहानी हेरौँ-हेरौँ लाग्न सक्छ ।

तपाईँको जिब्रो तितो भएमा
बोली सुन्ने बित्तिकै कान थुनौँ-थुनौँ लाग्न सक्छ,
परपर भागौँ-भागौँ लाग्न सक्छ,
त्यही जिब्रो थुतेर फालौँ-फालौँ लाग्न सक्छ ।

त्यसैले
विषभन्दा घातक हुन सक्छ जिब्रो,
अमृतभन्दा प्राणदायी हुन सक्छ जिब्रो ।
मणिभन्दा उच्च र
रेडियमभन्दा महँगो हुन सक्छ जिब्रो ।

कलहको बीउ यही हो,
युद्धको रणभूमि यही हो,
बदनामको जड यही हो,
बेइमानको कडी यही हो ।

त्यसैले
जिब्रोको सही सदुपयोग गरेमा
रोगीमा औषधि खोज्नु पर्दैन,
परिवारमा मेलमिलाप खोज्नु पर्दैन,
समाजमा शान्ति खोज्नु पर्दैन,
राज्यमा सही नेता खोज्नु पर्दैन ।

जिब्रो नै जीवन र मृत्युको प्रमुख स्रोत हो ।
जसले शान्त जीवन दिन सक्छ,
जसले जिन्दगीभर तनावमा फसाउन सक्छ ।
यदि जिब्रो क्षुद्र छ भने
यसको आजै उपचार गरौँ
र बचौँ सुन्दर संसार कुरूप बन्नबाट ।